Reference

posted on 24 Jun 2008 18:44 by leadership

การเขียนเชิงอรรถและบรรณานุกรม

 

การเขียนเชิงอรรถ

   การให้หมายเลขเชิงอรรถ

การให้หมายเลขเชิงอรรถ ให้เรียงลำดับตั้งแต่ 1 ไปจนจบบท และเริ่มลำดับตั้งแต่ 1 อีก เมื่อขึ้นบทใหม่ กรณีที่วิทยานิพนธ์ไม่ยาวมากนัก อาจเรียงลำดับเชิงอรรถตั้งแต่ 1 ไปจนจบเล่มก็ได้  ไม่ให้มีการแทรกเลขลำดับเชิงอรรถโดยการใช้ตัวเลขกับจุดทศนิยมหรือตัวเลขผสมกับตัวอักษร เช่น 1.1 หรือ 1.ก ให้ลงหมายเลขเชิงอรรถอยู่เหนือบรรทัดท้ายข้อความที่ต้องมีเชิงอรรถ โดยไม่ต้องเว้นช่องว่างตัวอักษร และไม่ต้องใส่เครื่องหมายอื่นใดอีก

เนื่องจากหนังสือและเอกสารที่นำมาอ้างอิงมีหลายประเภท เช่น มีผู้แต่งคนเดียว หรือ มากกว่า 1 คน หรือเป็นหนังสือชุด เป็นต้น รวมทั้งบทความในวารสาร นิตยสาร สารานุกรม หนังสือพิมพ์รายวัน เป็นต้น มีหลักเกณฑ์ในการเขียนหนังสือและเอกสารแต่ละประเภทแตกต่างกัน ต่อไปนี้จะอธิบายหลักเกณฑ์ทั่วไปของการเขียนส่วนประกอบของเชิงอรรถของหนังสือและเอกสารแต่ประเภท ดังนี้

1.  ชื่อผู้แต่ง  ชื่อผู้แต่งตามปกติ คือ ชื่อและนามสกุล ไม่ต้องใส่คำนำหน้าชื่อ เช่น นาย นาง นางสาว หรือตำแหน่ง เช่น ดร. ศาสตราจารย์ นายแพทย์ แต่ให้ใส่คำเต็มของบรรดาศักดิ์ ยศ ฐานันดรศักดิ์ และสมณศักด์ เช่น หม่อมราชวงศ์ สมเด็จพระพุฒาจารย์ เป็นต้น ส่วนชื่อผู้แต่งที่เป็นสถาบัน องค์กร หรือส่วนราชการ ให้ขึ้นต้นด้วยชื่อของหน่วยงานใหญ่ต้นสังกัด อย่างน้อยระดับกรมก่อน แล้วตามด้วยชื่อหน่วยงานย่อยลงมาตามลำดับ

2. ชื่อเอกสาร ให้เขียนตามที่ปรากฏในหน้าปกใน  ชื่อบทความในวารสาร หากมีชื่อรองให้เขียนต่อจากชื่อหนังสือ คั่นด้วยเครื่องหมายมหัพภาพคู่ ( : ) สำหรับชื่อบทความในหนังสือ ให้ใส่ชื่อบทความไว้ในเครื่องหมายอัญประกาศ (....) ตามด้วยคำว่า ใน หากเป็นภาษาอังกฤษใช้ “in” แล้วตามด้วยชื่อหนังสือ

3. ครั้งที่พิมพ์ การอ้างอิงหนังสือที่พิมพ์ครั้งแรกไม่ต้องระบุครั้งที่พิมพ์ แต่ถ้าอ้างถึงหนังสือที่พิมพ์หลายครั้ง ต้องระบุครั้งที่พิมพ์ด้วย

4. สถานที่พิมพ์ ถ้าปรากฏหมายหลายแห่ง ให้ใส่ชื่อเมืองแรกชื่อเดียว ตามด้วยเครื่องหมายมหัพภาพคู่ ( : ) หากไม่ปรากฏชื่อเมือง ให้ระบุ ม.ป.ท. (ไม่ปรากฏสถานที่พิมพ์) ภาษาอังกฤษใช้ “n.p.” (no place)

5.  สำนักพิมพ์ ใช้เขียนชื่อเต็มของสำนักพิมพ์ตามด้วยเครื่องหมายจุลภาค (,)  หากไม่ปรากฏชื่อสำนักพิมพ์ ให้ระบุ  ม.ป.พ. (ไม่ปรากฏสำนักพิพม์) ภาษาอังกฤษใช้ “n.p.” (no publisher)

6. ปีที่พิมพ์ ให้เขียนปีที่พิมพ์ของหนังสือตามที่ปรากฏในหน้าปกใน หากไม่ปรากฏปีที่พิมพ์ให้ระบบ ม.ป.ป. (ไม่ปรากฏปีที่พิพม์) ภาษาอังกฤษใช้ “n.d.” (no date)

7. หมายเลขหน้า ให้ใส่หมายเลขหน้าตามที่ปรากฏข้อความที่ยกมาอ้างอิง โดยไม่ต้องใช้คำว่า หน้า 

 

การเขียนเชิงอรรถแบบย่อ

 

การเขียนเชิงอรรถแบบย่อ ใช้ในกรณีที่ต้องการอ้างอิงซ้ำที่ได้เคยอ้างมาแล้ว เนื่องจากการเขียนเชิงอรรถครั้งแรกเป็นการเขียนรายละเอียดอย่างครบสมบูรณ์ เมื่อมีการอ้างอิงซ้ำให้ตัดรายละเอียดเกี่ยวกัน ครั้งที่พิมพ์ สถานที่พิมพ์ สำนักพิมพ์ ปีที่พิมพ์ ออกไป ซึ่งมีการเขียนแตกต่างกันดังนี้

 

1.  การอ้างอิงเอกสารนั้นซ้ำ โดยไม่มีเอกสารอื่นมาคั่น ภาษาไทยให้ใช้ เรื่องเดียวกัน สำหรับภาษาต่างประเทศใช้ “Ibid” ย่อมาจาก Ibidem ต้องเขียนเครื่องหมายมหัพภาค (.) ไว้ท้ายคำเสมอ

2.  การอ้างอิงเอกสารนั้นซ้ำ โดยไม่มีเอกสารอื่นมาคั่น แต่ปรากฏในหน้าที่ต่างกัน ให้ระบุหมายเลขหน้าที่อ้างอิง เช่น เรื่องเดียวกัน, 25 หรือ Ibid, 25 เป็นต้น

 

ตัวอย่าง

 

1ชาญชัย อาจินสมาจาร, สู่ทิศทางใหม่การบริหารการศึกษา, (กรุงเทพฯ: ก้าวใหม่, 2548), 7.

 

2สหัส  สิงหะวิระ, ความรู้เรื่องพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ.2535 (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2542 (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2546 และพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.2546, พิมพ์ครั้งที่ 4 (กรุงเทพฯ:นิติธรรม, 2549), 8.

 

3เรื่องเดียวกัน.

 

4เรื่องเดียวกัน, 20.

 

 5Chow, Shein-Chung, Encyclopedia of biopharmaceutical statistics: revised and expanded, 2nd ed. (New York: Marcel Dekker, 2003), 22.

 

 6Ibid.

7Ibid, 25.

 

3.   การอ้างเอกสารนั้นซ้ำในบทเดียวกันและมีเอกสารอื่นมาคั่น ให้เขียนเชิงอรรถแบบย่อ ให้ระบุรายการเดียวกับผู้แต่ง ชื่อเรื่อง และหน้าที่อ้างอิงเท่านั้น

ตัวอย่าง

 

1ชาญชัย อาจินสมาจาร, สู่ทิศทางใหม่การบริหารการศึกษา, (กรุงเทพฯ: ก้าวใหม่, 2548), 7.

 

2สหัส  สิงหะวิระ, ความรู้เรื่องพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ.2535 (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2542 (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2546 และพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.2546, พิมพ์ครั้งที่ 4 (กรุงเทพฯ:นิติธรรม, 2549), 8.

 

3ชาญชัย อาจินสมาจาร, สู่ทิศทางใหม่การบริหารการศึกษา, 20.

 

การอ้างอิงผู้แต่งคนเดียวกันมากกว่าหนึ่งเรื่อง

 

ตัวอย่าง

 

1ไชยยศ เหมะรัชตะ, กฎหมายว่าด้วยนิติกรรม, พิมพ์ครั้งที่ 3 (กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540), 20.

 

2ไชยยศ เหมะรัชตะ, ลักษณะของกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา: พื้นฐานความรู้ทั่วไป ลิขสิทธิ์ สิทธิบัตร เครื่องหมายการค้า ความลับทางการค้า เซมิคอนดักเตอร์ชิป พันธุ์พืชใหม่, พิมพ์ครั้งที่ 4 (กรุงเทพฯ: นิติธรรม, 2545), 20.

 

3ไชยยศ เหมะรัชตะ, กฎหมายว่าด้วยนิติกรรม, 25.

 

4ไชยยศ เหมะรัชตะ, ลักษณะของกฎหมายทร